Taj veliki dar sastojao se od više poklona. Postoje dva perioda u kojima je to činjeno…
Prvi, do 1941. godine, dok je Dučić bio živ. Tu spadaju aktivnosti na obogaćivanju gradske sredine i doprinosi na urbanističkom uređenju, kao i sve ostalo šta je poslao i uradio u tom vremenu (spomenici, statue-kipovi, kamena plastika…)
Drugi dio predstavlja zaostavštinu primljenu nakon njegovog upokojenja, po testamentu i mimo njega, ostvareno dobrom voljom Mihajla Dučića, izvršioca testamenta. Ovdje se dakle osvrćemo na priloge materijalnog karaktera.
Svojim doprinosima Dučić je želio Trebinje učiniti ljepšim, prijatnijim i kultivisanijim, naglašavajući gdje je god osjetio priliku – obilježjima uređene gradske sredine.
Iz tih razloga podizao je spomenike i nabavljao umjetnine iz antičkog doba kojim je ukrašavao gradske prostore. Potrebno je znati da se na urbanizaciji i ukrašavanju grada, u tom vremenu, ništa nije moglo uraditi bez njegovih sugestija, upustava a često i nacrtanih rješenja. Njegovi prijedlozi bili su prihvaćani. Imao je veliku podršku ljudi u gradu, koji su se svesrdno trudili da ostvare Dučićeve zamisli. U tom periodu najznačanija ličnost u gradu bio je Đorđe Tupanjanin, predsjednik opštine. On je bio u stalnim kontaktima sa pjesnikom…
